Diuretica

Klassiek worden diuretica gegroepeerd in cardiovasculaire diuretica met de xanthinederivaten, osmotische diuretica en natriuretica. Tot deze laatste groep behoren hypokaliëmie veroorzakende diuretica zoals de koolzuuranhydraseremmers, de thiazides en de lisdiuretica en de kaliumsparende diuretica, al of niet antagonisten van aldosteron. (Zie ook spironolactone, een kaliumsparend diureticum )
In de diergeneeskunde is enkel furosemide, een lisdiureticum, geregistreerd.

Lisdiuretica: furosemide

Specialiteiten met:
Furosemide

Indicaties
In de wetenschappelijke bijsluiter wordt beschreven dat furosemide geïndiceerd is voor de behandeling van oedeem, ongeacht het feit of deze van renale, cardiovasculaire of van een andere oorsprong is. Furosemide kan eveneens gebruikt worden voor de behandeling van oedeem ter hoogte van de mammae of de extremiteiten. Bij renale insufficiëntie wordt het gebruikt voor het stimuleren van de diurese.
Farmacodynamie
Furosemide remt de reabsorptie van natrium- en chloorionen in het stijgend been van de lis van Henle. Dit leidt tot een verhoogde uitscheiding van water, natrium, chloor, kalium, calcium, magnesium, fosfaat, bicarbonaat, waterstof en ammonium. Op metabool vlak kan furosemide eveneens een verhoogde plasmaconcentratie van glucose en triglyceriden veroorzaken. In tegenstelling met de thiazides die gekenmerkt worden door een langere en meer gematigde werking dan de lisdiuretica, zal furosemide zijn werking behouden in geval van nierinsufficiëntie.
Farmacokinetiek
Furosemide vertoont na inname een snel en krachtig effect dat echter van relatief korte duur is. Na intraveneuze toediening ziet men reeds na een vijftal minuten een diuretisch effect dat echter maar een drietal uur aanhoudt. De halfwaardetijd van furosemide is langer bij neonaten en bij patiënten met renale of hepatische insufficiëntie en hartinsufficientie. Na intraveneuze toediening wordt één derde van de dosis via de lever en twee derde via de nieren uitgescheiden. De renale secretie is afhankelijk van de pH van de urine. Dit verklaart de verschillen in werkingsduur en posologie tussen carnivoren en herbivoren.
Contra-indicaties
Gebruik van furosemide i.g.v. hypovolemie, hypokalemie, hyponatriemie, leverfunctiestoornissen of nierinsufficiëntie, is tegenaangewezen.
Bijwerkingen
Vooral katten zijn zeer gevoelig aan furosemidebijwerkingen. De meest voorkomende bijwerkingen van furosemide zijn te wijten aan stoornissen in de water- en mineralenbalans: dehydratatie, hyponatriëmie, hypochloremische alcalose, hypokaliëmie, hypomagnesiëmie en hypocalcemie. Deze bijwerkingen treden voornamelijk op bij langdurig gebruik of bij overdosering. Een te snelle intraveneuze injectie van furosemide kan leiden tot ototoxiciteit.
Interacties
Furosemide verhoogt de plasmaconcentratie van glucose en triglyceriden. Furosemide kan de nefrotoxiciteit van cefalosporines en de ototoxiciteit van aminosiden verhogen. Ook een verhoogde activiteit van diverse hypotensiva kan optreden. Het gelijktijdig gebruik van ACE-inhibitoren en furosemide verdient hierbij extra aandacht. Om een sterke bloeddrukdaling te vermijden moet de dosis van furosemide verminderd worden met 25 tot 50 %. Het verhoogde kaliumverlies bij gebruik van furosemide kan de toxiciteit van digitalispreparaten verhogen. Ook de werking van anticoagulantia kan door furosemide worden versterkt. Het gebruik van NSAID's kan het diuretisch effect van furosemide verminderen. Door een verhoging van het urinevolume zullen de concentraties van andere, in het bijzonder van zure farmaca (furosemide, flunixine, fenylbutazon) in de urine verkleinen (doping!).
Voorzorgen bij het gebruik
De toediening van dit diureticum dient gepaard te gaan met een voldoende aanvoer van water en natrium.
Voortplanting en lactatie
Voorzichtig gebruik bij drachtige honden en katten kan, maar dient vermeden te worden in de periode vlak voor de partus. Furosemide wordt uitgescheiden via de melk, de klinische betekenis hiervan voor zogende jongen is niet bekend.

Furosemide

DIMAZON (Intervet)

furosemide: 50 mg/ml

oplossing voor injectie im (Ca, Fe), iv (Eq, Bo, Ca, Fe)

Posologie:

Eq, Bo: 0,5 - 1 mg/kg
(dosisinterval Eq: 6 - 8 h, Bo: 12 - 14 h)
Dosis mag verdubbeld worden
Ca, Fe: 5 mg/kg, gevolgd door 1 - 2 mg/kg na 6 - 8 h

Vlees: Eq, Bo: 1 d, Melk: Bo: 1 d

fles 10 ml

R/